Oorsprong van de winterlindeboom

De winterlindeboom (Tilia cordata) is een bladverliezende loofboom en behoort tot het lindegeslacht in de kaasjeskruidfamilie. Het is een van de meest populaire loofbomen in Duitsland en Europa en bereikt, afhankelijk van de soort, een hoogte van tussen de 15 en 30 meter en kan wel 1000 jaar oud worden. Een bekend citaat luidt: “De lindeboom komt voor 300 jaar, staat voor 300 jaar en sterft voor 300 jaar.” De soorten lindebomen zijn onderverdeeld in zomer- en winterlindebomen. Ze hebben meer overeenkomsten dan verschillen. De winterlinde komt in meer noordelijke gebieden veel voor dan de zomerlinde. Het wordt vooral aangetroffen in de uitlopers van de Alpen, de bergen en de Kaukasus. Beide soorten zijn gelijkelijk vertegenwoordigd in Centraal-Europa. De winterlinde is te herkennen aan de takken die steil naar boven wijzen.

Het speelt een belangrijke rol in de cultuurgeschiedenis en wordt beschouwd als een vriend van mensen en een brenger van geluk. De lindeboom wordt in veel oude volksteksten en liederen genoemd en talloze plaatsen, straten en restaurants in Duitsland hebben het woord lindeboom in hun naam. De bekendste straat is de prachtige boulevard “Unter den Linden”, waar veel van de belangrijkste bezienswaardigheden van Berlijn te zien zijn en waar de eerste lindebomen sinds 1647 staan.

De winterlindeboom is een levensboom omdat de bloemen, bladknoppen, honing en vruchten voedsel zijn en worden gebruikt als therapeutische huismiddeltjes, in de geneeskunde en cosmetica. Op de leeftijd van 20 tot 30 jaar verschijnen de bloemen van de winterlindeboom voor het eerst in juni tot augustus. Er zijn er vier tot twaalf met een dubbel bloemdek, geelachtig wit, stervormig en tweeslachtig. De bloemen bereiken een diameter van ongeveer twee centimeter en hangen aan een lang, smal schutblad waarmee de rijpe vrucht door de lucht wordt gedragen. De bladeren zijn tot vijf tot zes centimeter lang, hartvormig, enigszins asymmetrisch en scherp gekarteld. De bovenkant is glanzend donkergroen en glad. De onderkant is blauwachtig groen met plukjes roodbruine haren. De bladeren van de winterlinde zijn kleiner dan die van de zomerlinde. De vruchten zijn ongeveer 5 tot 7 millimeter lang, vijfzijdig en bolvormig. Ze zijn bedekt met vilt en hebben een groenachtig geelachtige kleur. Ze bevatten olie en kunnen rauw of gekookt worden gegeten als tussendoortje of als salade. Van thee gemaakt van lindebloesem wordt aangenomen dat het koortswerende, slijmoplossende, zweetdrijvende en diuretische eigenschappen heeft.

Verzorging en locatie van winterlindebomen

De perfecte standplaats voor een winterlindeboom is zonnig tot licht, gedeeltelijk in de schaduw en de grond is kalkrijk, los en vochtig. De bomen kunnen een kroondiameter bereiken van 30 meter en mogen niet in de buurt van een gebouw geplant worden. De linde vormt een hartwortelstelsel met een hoog aandeel fijne wortels. Veel wortels lopen langs het aardoppervlak.

Snijd de winterlindeboom

Over het algemeen hebben lindebomen niet veel verzorging nodig. Snoeien verdragen ze zonder problemen. De beste tijd is de herfst vóór de eerste nachtvorst. Het is belangrijk om oude en rotte takken te verwijderen en op andere wijze de buitencontouren vorm te geven.

Geef de winterlindeboom op de juiste manier water

Door de klimaatverandering worden onze regio’s ook steeds heter, wat leidt tot langere droge periodes. Dit heeft impact op het milieu en vooral op de bomen. Afhankelijk van de locatie en de klimaatgerelateerde situatie kan vaker water geven nodig zijn dan voorgaande jaren. Lindebomen voelen zich bijzonder prettig in vochtige grond, daarom is het belangrijk om voor voldoende vocht te zorgen. Vooral jonge lindebomen moeten de eerste maanden op warme dagen water krijgen om goed te kunnen wortelen. De waterbehoefte van een lindeboom is afhankelijk van meerdere factoren zoals de duur van de droogteperiode en de conditie van de boom. Voor jonge bomen kan een vast bedrag van 75 tot 100 liter per gietbeurt worden geschat, en voor oudere bomen aanzienlijk meer. Bij traditioneel besproeien met een tuinslang bestaat het risico dat het vocht verdampt of wegloopt voordat het de wortels kan bereiken. Om deze reden kunt u met baumbad irrigatiezakken efficiënter water geven en bespaart zelfs water. Druppelirrigatie laat voortdurend water in de grond vrij en zorgt voor een uniforme vochtigheid. Het bevestigen en vullen van de waterzakken is eenvoudig en ongecompliceerd. De tas wordt als een jasje om de boomstam geplaatst en afgesloten met een ritssluiting. De volgende stap is om de zak met voldoende water te vullen zodat er na verdere uitlijning geen kreukels in het onderste gedeelte te zien zijn en deze vervolgens te laten vollopen. Door het vullen van een irrigatiezak worden jonge bomen voorzien van voldoende water. Voor bestaande bomen met een grotere stamdiameter kunnen twee, drie of meer irrigatiezakken aan elkaar worden geritst om ze water te geven.

Bemest de winterlindeboom

Een bevruchting Op oudere leeftijd is de winterlinde niet meer nodig, maar jonge bomen genieten in het voorjaar en de herfst van compost of hoornschaafsel.

Wilt u meer boomkennis?

Dat interesseert je misschien

Geef de plataan water

Oorsprong van de plataan Verzorging en locatie van de plataan Plataan snoeien Plataan water geven Plataan bemesten Planten...

Kweepeer – Geef de kweepeerboom water

Kweepeer Herkomst Kweepeer Verzorging en locatie Kweepeer snijden Kweepeer water geven Kweepeer bemesten Kweepeer...

Geweldig idee, eenvoudige bediening en alles, van bestelling tot levering.

Michael K.

De Baumbad-irrigatiezak

Haal je premium gieter