Watermagnolia

• Magnolia-oorsprong
• Magnolia zorg en locatie
• Magnolia snoeien
• Bemest magnolia
• Watermagnolia

Magnolia-oorsprong

Magnolia's (Magnolia) vormen een geslacht van bloeiende planten dat behoort tot de familie Magnoliaaceae. Er zijn tussen de 210 en 300 soorten, die allemaal inheems zijn in Noord- en Centraal-Amerika of Oost-Azië. Ze bereiken een hoogte van 2 tot 20 meter en kunnen honderden jaren oud worden. Men gelooft dat magnolia's al 100 miljoen jaar bestaan.
Tot op de dag van vandaag worden ze bestoven door stuifmeeletende kevers. 

De Franse botanicus Plumier ontdekte de plant in de 18e eeuw op Martinique en vernoemde hem naar zijn collega-botanicus Pierre Magnol. Boeddhistische monniken kweken de plant al sinds de 7e eeuw voor tempeltuinen. 

Magnoliabloemen verschijnen in maart of april, voordat de bladeren uitkomen, in het wit, roze of rood, en met een intense geur. Er bestaan ​​echter ook later bloeiende variëteiten, zoals de zomermagnolia, die al in juni begint te bloeien. 
De meeste soorten hebben zeer grote, sterkgroene bladeren die afwisselend gerangschikt zijn en omgekeerd eirond tot breed ovaal zijn. In de herfst worden de bladeren gelig en vallen ze af.
De zogenaamde follikels lijken op dennenappels en openen zich wanneer ze rijp zijn om de zaden vrij te laten. Het is niet aan te raden ze te consumeren, omdat de vruchten als giftig voor mensen worden beschouwd.

Magnolia zorg en locatie

Magnolia's houden van een zonnige tot halfschaduwrijke standplaats met vochtige, humus- en voedselrijke en lichtzure of neutrale grond. De beste tijd om te planten is het voorjaar.

Magnolia snoeien

Regelmatige snijmaatregelen zijn niet nodig. Ze worden zelden gekapt en je kunt de magnolia’s het beste ongestoord laten groeien. Slechts in uitzonderlijke gevallen worden ze verwijderd, wanneer takken uit vorm raken of in de weg zitten.

Bemest magnolia

Naar bevruchting Goed verteerde compost, paardenmest en hoornkrullen zijn allemaal geschikte meststoffen voor magnolia's. Deze worden in het voorjaar rond de wortels aangebracht en lichtjes in de grond gewerkt. Bacteriële bladvlekken komen zelden voor bij magnolia's. Verder zijn ze over het algemeen resistent tegen plantenziekten en plagen.

Watermagnolia

Door de klimaatverandering worden onze regio’s steeds warmer en de gevolgen zijn langere droge periodes. Dit heeft impact op het milieu en vooral op de bomen. Toenemende droogte en stijgende temperaturen veroorzaken stress bij bomen. Afhankelijk van de locatie en de klimaatgerelateerde situatie kan vaker water geven nodig zijn dan voorgaande jaren.
Pas geplante bomen hebben tijd nodig om wortels te ontwikkelen en hebben veel water nodig, maar zelfs volwassen bomen hebben een constant vochtige bodem nodig. Tekenen van droogtestress zijn onder andere hangende bladeren, zwakke jonge takken en bladeren die verkleuren of uitdrogen. In dat geval is het absoluut tijd om de boom water te geven.

De waterbehoefte van een magnolia is afhankelijk van meerdere factoren zoals de lengte van de droogperiode en de conditie van de boom. Voor jonge bomen kan een vast bedrag van 75 tot 100 liter per gietbeurt worden geschat, en voor oudere bomen 150 tot 200 liter. 
Magnolia's zijn planten met ondiepe wortels, met veel kleine wortels vlak onder het oppervlak. Bij het besproeien met een tuinslang komt er in één keer een grote hoeveelheid water op de grond terecht, waardoor het risico bestaat dat de grond een deel van het water niet kan opnemen. 

Met Boombadwaterzakken Druppelirrigatie is efficiënter en bespaart zelfs water. Het geeft continu water af aan de grond, waardoor de ondiepe wortels het effectiever kunnen opnemen. Het bevestigen en vullen van de waterzakken is snel en eenvoudig. De zak wordt als een jas om de boomstam geplaatst en dichtgeritst. Vul de zak vervolgens met voldoende water, zodat er na het goed plaatsen van de onderkant geen rimpels meer zichtbaar zijn, en laat de zak volledig vollopen. Eén waterzak is voldoende voor jonge bomen. 

Om grotere bomen in zeer droge periodes voldoende water te geven, is het mogelijk om twee of meer irrigatiezakken aan elkaar te koppelen. Een mulchlaag van schorscompost in het wortelgebied is nuttig om vocht in de grond vast te houden.