De amandelboom water geven

• Oorsprong van de amandelboom
• Verzorging en locatie van de amandelboom
• Amandelboom kappen
  
• Bemest de amandelboom
• De amandelboom water geven

Oorsprong van de amandelboom

De amandelboom (Prunus dulcis) is een bladverliezende boom of struik die behoort tot de rozenfamilie (Rosaceae). De botanische naam is afgeleid van het Latijnse woord voor "pruim", *prunum*. Het is een van de oudste gecultiveerde planten en komt oorspronkelijk uit het gebied tussen Iran, Afghanistan en Centraal-Azië. Amandelen worden genoemd als ingrediënt in het brood van Egyptische farao's, en de Grieken geloofden dat de amandelboom was ontsproten uit een druppel bloed van de godin Cybele. De amandelboom verspreidde zich wijdverspreid over Europa met de Arabieren en Romeinen en bereikte Californië met Spaanse Franciscaanse monniken. In het christendom was de amandel een symbool van de Onbevlekte Ontvangenis. 

Tegenwoordig oogsten de Verenigde Staten ongeveer 57% van de wereldwijd verhandelde amandelen. Amandelbomen worden 2 tot 9 meter hoog en hebben een gemiddelde levensduur van ongeveer 70 tot 80 jaar, zelden ouder dan 150 jaar. Voordat de bladeren verschijnen, komen in maart en april de witte tot lichtroze bloesems van de amandelboom tevoorschijn. Deze bloesems hebben vijf bloemblaadjes en zijn 3 tot 4 cm breed. De donkergroene, glanzende bladeren zijn gesteeld, langwerpig-lancetvormig tot ovaal, 7 tot 10 cm lang en 2 cm breed. De randen zijn fijn gezaagd tot getand. Amandelen worden in de herfst geoogst. De oogst begint eind augustus met de vroege variëteiten en gaat door tot november met de later rijpende variëteiten. De vruchten zijn 3 tot 6 cm lang, fluweelachtig, langwerpig tot ovaal en plat. Amandelen worden ingedeeld in zoete en bittere amandelen. Aromatische stoffen worden gewonnen uit bittere amandelen, maar deze zijn niet geschikt voor rauwe consumptie omdat ze giftig zijn vanwege hun hoge gehalte aan blauwzuur. 

Verzorging en locatie van de amandelboom

Een warme, zonnige en beschutte plek met goed doorlatende, licht kalkrijke grond is ideaal voor het planten van amandelbomen. Ze houden niet van drassige, te zure of sterk verdichte grond. Om de vroege bloesems te beschermen tegen vorstschade, is een plek op een binnenplaats of tegen een muur aan te raden. Planten kan het beste in de lente of de herfst. De entplaats moet bij het planten boven de grond uitsteken om rot aan de voet van de stam en de ontwikkeling van uitlopers te voorkomen.

Amandelboom kappen

Amandelbomen worden in de herfst geoogst terugsnijdenDit zorgt ervoor dat ze vitaal blijven en hun mooie kroon behouden. Naar binnen groeiende, kruisende scheuten en concurrerende scheuten die dicht bij elkaar en parallel aan elkaar groeien, worden verwijderd. Dood hout is in het voorjaar na het uitlopen van de knoppen gemakkelijk te herkennen en kan ook worden verwijderd. Deze snoeimaatregelen helpen Monilia-ziekte (bloesemziekte) te voorkomen.

Bemest de amandelboom

Een mulchlaag van rijpe compost voorziet de boom van voedingsstoffen en beschermt de grond tegen uitdroging. De Bevruchten In het voorjaar met rijpe compost en hoornkrullen voorziet de boom van belangrijke voedingsstoffen.

De amandelboom water geven

De gevolgen van klimaatverandering zijn merkbaar in onze regio's. Stijgende temperaturen en langere perioden van droogte zetten bomen onder druk. Afhankelijk van de specifieke locatie en de klimaatomstandigheden kan er vaker schade ontstaan. Water meer dan in voorgaande jaren. Een lage bodemvochtigheid remt de groei en leidt tot lagere opbrengsten.

Net als veel andere notenbomen hebben amandelbomen veel water nodig. Over het algemeen hebben jonge bomen 75 tot 100 liter water nodig en oudere bomen 150 tot 200 liter. Eén gietzak is voldoende voor jonge bomen. Voor volwassen bomen kunnen twee tot drie gietzakken aan elkaar worden geritst. Geef de bomen één of twee keer per week water, vooral in de lente en zomer. Om een ​​constante bodemvochtigheid te garanderen, wordt druppelirrigatie aanbevolen. baumbad irrigatiezakken Sterk aanbevolen. Twee gaten in het onderste gedeelte geven de boom gedurende meerdere uren water af. Hierdoor kunnen de wortels het water effectiever opnemen, waardoor wateroverlast wordt voorkomen en water dat anders niet in de grond zou trekken, wordt vastgehouden. Bovendien bedekt de waterzak het grondoppervlak, waardoor waterverdamping wordt verminderd.

Het bevestigen en vullen van de waterzakken is eenvoudig en overzichtelijk. De zak wordt als een jas om de boomstam gelegd en dichtgeritst. De volgende stap is om de zak met voldoende water te vullen, zodat er na verdere aanpassing geen kreukels meer in de bodem zitten, en hem vervolgens te laten vullen.