Geef de winterlindeboom water

• Oorsprong van de winterlindeboom
• Verzorging en locatie van winterlindebomen
• Snijd de winterlindeboom
• Bemest de winterlindeboom
• Geef de winterlindeboom water

Oorsprong van de winterlindeboom

De kleinbladige linde (Tilia cordata) is een bladverliezende boom die behoort tot het geslacht Tilia in de kaasjeskruidfamilie (Malvaceae). Hij bereikt een hoogte van 15 tot 30 meter en kan wel 1000 jaar oud worden. Een bekend gezegde luidt: "Een lindeboom heeft 300 jaar nodig om te groeien, hij staat 300 jaar en hij sterft pas na 300 jaar." 

De lindeboom speelt een belangrijke rol in de cultuurgeschiedenis en wordt beschouwd als een vriend van de mensheid en een brenger van geluk. Hij wordt genoemd in vele oude volksteksten en liederen, en talloze plaatsen, straten en restaurants in Duitsland dragen het woord "linde" in hun naam. De bekendste straat is de prachtige boulevard "Unter den Linden", waar veel van de belangrijkste bezienswaardigheden van Berlijn te vinden zijn. 

De kleinbladige linde (Tilia cordata) is een levensboom, omdat de bloesems en bladknoppen ervan gebruikt worden als voedsel en in therapeutische huismiddelen, medicijnen en cosmetica. De bloesems van de kleinbladige linde verschijnen voor het eerst in juni of juli, wanneer de boom 20 tot 30 jaar oud is. Ze hebben vijf bloemblaadjes, een dubbel bloemdek, zijn geelachtig wit, stervormig en hermafroditisch. De bloesems bereiken een diameter van ongeveer 2 centimeter en hangen aan een lange, smalle schutblad, waaraan de rijpe vrucht hangt. 
De bladeren zijn vijf tot zes centimeter lang, hartvormig, licht asymmetrisch en scherp gezaagd. De bovenzijde is glanzend donkergroen en glad. De onderzijde is groen met roodbruine plukjes haar. De bladeren van de kleinbladige linde zijn kleiner dan die van de grootbladige linde. 
De vruchten zijn ongeveer 5 tot 7 mm lang, vijfzijdig en bolvormig. Ze zijn bedekt met een viltachtige donslaag en hebben een groengele kleur. 
Lindebloesemthee staat bekend als koortsverlagend, slijmoplossend, zweetdrijvend en diuretisch.

Verzorging en locatie van winterlindebomen

De perfecte standplaats voor een winterlindeboom is zonnig tot licht, gedeeltelijk in de schaduw en de grond is kalkrijk, los en vochtig. De bomen kunnen een kroondiameter van 30 m bereiken en mogen niet in de buurt van een gebouw worden geplant.
De linde vormt een hartwortelstelsel met een hoog aandeel fijne wortels. Veel wortels lopen langs het aardoppervlak.

Snijd de winterlindeboom

Lindebomen hebben over het algemeen niet veel verzorging nodig. Snoeien Ze verdragen dit gemakkelijk. De beste tijd is de herfst, vóór de eerste vorst. Oude en rotte takken moeten worden verwijderd en de buitenste contouren moeten worden gesnoeid.

Bemest de winterlindeboom

Een bevruchting Op oudere leeftijd is de winterlinde niet meer nodig, maar jonge bomen genieten in het voorjaar en de herfst van compost of hoornschaafsel.

Geef de winterlindeboom op de juiste manier water

Door klimaatverandering wordt het in onze streken steeds warmer, wat leidt tot langere droge periodes. Dit heeft gevolgen voor het milieu en met name voor bomen. Afhankelijk van de locatie en de weersomstandigheden, komen er vaker droge periodes voor. Water dan in voorgaande jaren nodig was. Lindebomen gedijen goed in vochtige grond, dus het is belangrijk om voor voldoende vocht te zorgen. Vooral jonge lindebomen moeten de eerste maanden op warme dagen water krijgen om een ​​goede wortelvorming te garanderen.

De waterbehoefte van een lindeboom is afhankelijk van meerdere factoren zoals de duur van de droogteperiode en de conditie van de boom. Voor jonge bomen kan een vast bedrag van 75 tot 100 liter per gietbeurt worden geschat, en voor oudere bomen aanzienlijk meer. Bij traditioneel besproeien met een tuinslang bestaat het risico dat het vocht verdampt of wegloopt voordat het de wortels kan bereiken. Om deze reden kan dat baumbad irrigatiezakken Druppelirrigatie maakt watergebruik efficiënter en bespaart zelfs water. Het levert continu water aan de grond, waardoor een constant vochtigheidsniveau gegarandeerd is.

Het bevestigen en vullen van de waterzakken is eenvoudig en overzichtelijk. De zak wordt als een jas om de boomstam gelegd en dichtgeritst. Vul de zak vervolgens met voldoende water, zodat er na verdere aanpassing geen kreukels meer in het onderste gedeelte zitten, en laat de zak vervolgens vollopen. Door één waterzak te vullen, krijgen jonge bomen voldoende water. Voor bestaande bomen met een grotere stamdiameter kunnen twee, drie of meer waterzakken aan elkaar worden geritst om ze water te geven.